Biz Tam Olarak Ne Yaşıyoruz?

Savaşların, Skandalların ve Bitmeyen Adaletsizliğin İçinde Zihnimizin Dağılması Belki da NormaldirSon zamanlarda yaş ve cins ayrım etmeksizin benzer şeyi duyuyorum: “Hiçbir şeye odaklanamıyorum.”Kitap açılıyor, çok yaprak sonraları telefonları ekranına bakılıyor. Bir şeyler üretmeye çalışırken zihin diğer tek haberlerie kayıyor. Günün içindeki sanki görünmeyen tek ses var, zihnin arka planında devamlı çalan tek alarm gibi. Çoğu şahıs bunu şahsi tek sualn zannediyor. Dikkat eksikliği, bilimdalı sualnu, güdü kaybı… Konu bu kadar bireysel mi peki? İnsan zihni, benzer gün içindeki bu kadar çeşitlilik karanlığı sindirmek üzere tasarlanmadıSabah telefonunuzu açıyorsunuz. Bir yerde savaşı var. Başka mekan yıllardır başlıkşulan ama tek çeşitlü gerçekten mi hesap suallamayan skandallar yeniden gündeme geliyor. Güçlü insanların dokunulmazlığı tek kez daha başlıkşuluyor. Bir yerde hayvanlar öldürülüyor ve buna “düzenleme” denebiliyor. Bir yerde insanlar ilköğretim gereksinimlarını karşılamakta güçlanıyor. Bir yerde hak kelimesi neredeyseymiş ironik tek kavrama dönüşmüş durumda. Bütün bunlar benzer günün içinde, benzer ekranın içindeki ve benzer zihnin içine düşüyor.Sonra yaşam devam ediyor. Toplantıya giriyorsunuz. Mail yanıtlıyorsunuz. Bir şeyler üretmeniz bekleniyor. Dünya yanarken bile üretken olabilen tek zihin idealler insanoğlu modeli olarak sunuluyor. Ama insanoğlu zihni tek alet değil. Vicdan da kapatılıp açılabilen tek başvuru değil.