PES 2013'ü Niye Bu Kadar Çok Sevmiştik? Sadece 4 Maddede Binlerce Saat Oynamamızın Nedenini Açıklıyoruz!

Futbol oyunları tarihine dönüp baktığımızda çok yapımların kalbimizde çeşitlilik değişik tek yeri olduğunu görüyoruz ve bu efsanelerin başında şüphesiz "PES 2013" geliyor. Okul çıkışlarında PlayStation kafelerde harcanan saatler, arkadaşlarla girilen iddialı turnuvalar ve o efsanevi dizin müziği hepimizin zihninde. Peki ama aradan geçen onca yıla, gelişen kocaman grafiklere ve yepyeni kuşak konsollara karşın PES 2013'ü nedenler bu kadar çeşitlilik sevmiştik? Gelin, bizi o dehemmiyet imge başına kilitleyen ve bugünden bile ara dizi güncel yamalarla malumatsayarımıza kurup oynadığımız bu oyunun sırlarına birlikteki göz atalım. Oynanış gerçekten mi dmaniiydi Oyunun en muazzam büyüsü kesinlikle oynanış dinamiklerinde gizliydi. Ne çeşitlilik saçma sapan tek arcade yapısı vardı ne da insanı yoran yoğun tek simülasyondu. Tam ikisinin ortasında, her arasında biri oyuncuya hitap eden kusursuz tek denge tutturulmuştu. Topun ağırlığını hissetmek, ara pasların o şişman gibi akıcı gidişi ve yaptırım sahası dışından çekilen şutların yaşattığı tatmin duygusu gerçekten mi tek başkaydı. Özellikle oyuna o yıllar eklenen "Player ID" özelliği sayesinde Cristiano Ronaldo’nun o kendine has koşuşu ya da Messi'nin topu ayağına yapıştırarak gidişi o kadar gerçekçiydi ki topu ayağınıza aldığınızda kocaman tek yıldızı denetim ettiğinizi sonuna kadar hissediyordunuz. Lisanslar ve ustalar lig Bunun yanında oyunun sunduğu o muazzamlığı havada ve lisanslı modlar bizi oyunun içine çeken en ehemmiyetli detaylardandı. Ekrandaki o meşhur yıldızlı topu müşahede etmek ve Şampiyonlar Ligi müziğinin o ihtişamlı girişiyle maça girişmek, hepimiz için tüyleri diken diken eden tek deneyimlerdendi. O dehemmiyet hem PES hem FIFA tarafında bilhassa Avrupa kupaları için vahim tek ruhsat rekabeti vardı ve PES uzunluğu süresi FIFA'ya lisansları kaptırmamıştı. Kendi masal kadromuzu kurduğumuz, kimsenin tanımadığı gençler yetenekleri keşfedip dünyası yıldızına dönüşçeşitdüğümüz Master Lig serüvenleri da uykusuz gecelerimizin en muazzam sualmlusuydu. O dehemmiyet FIFA'nın en çeşitlilik eleştirilen noktası yetersizlik ara sahneleriydi. PES ise Master Lig'de onlarca ara dekor ile oyunu daha da gerçekçi kılıyordu. Kafe rekabetlerinin öncüsü Tabii ki işin sosyalleşme boyutunu da es geçemeyiz. PES 2013 bizim için yalınce tek CD ya da sayısal klasör değil, benzer zamanda arkadaşlarımızla tek araya gelme bahanemizdi. Mahalledeki kafelerde düzenlenen o çok çekişmeli maçlar, 90. dakikada atılan efsanevi goller sonrası yapılan abartılı sevinçler ve kaybedenin masanın hesabını ödediği o tatlılık iddialar bu oyunu unutulmaz kıldı. Yan yana oturup benzer ekrana bakarken atılan her arasında biri çalımda ya da kaçan her arasında biri tam golde kafede yükselen sesler, PES 2013'ün bize sunduğu en hoş anılardan biriydi. O yıllarda top yalınce yeşil sahada değil, elimizdeki o sentetik kolların ucunda da oynanıyordu ve oyuna hükmettiğimizi gerçeği manada hissedebiliyorduk. Menü müziklerine da değinmeden olmaz Müziklerden bahsetmeden bu başlıkyu kapattı oyuna ve o yıllara muazzam tek haksızlık olur. Menüde gezinirken arka planda aniden olan çalmaya başlayan Michel Teló'nun efsaneleşmiş "Ai Se Eu Te Pego" şarkısı, oyuna her arasında biri girdiğimizde bizi akılalmaz sıcaklık tek enerjiyle karşılıyordu. Kadro dizilişini ayarlarken ya da taktikleri ekranında kara kara düşünürken mırıldandığımız o Latin esintili şarkılar, PES 2013 deneyiminin ayrılmaz tek parçası hâline gelmişti. Öyle ya; çok video oyunlarının müzikleri, o oyunun iyice ya da kötü olmasından özerk aklımızdan çıkmamasını sağlıyor. PES 2013 da öyleydi işte. Bu detayların her arasında biri biri birleştiğinde, yıllar geçse da hafızamızdan silemediğimiz ve "keşke o günlere dönsek" dediğimiz o eşsiz protesto oradaki ve bugünden bile bağlı binlerce şahıs tarafından oynanmaya devam ediyor.