Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection İnceleme

Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection’ın Nintendo Switch 2 ttesirk kopyası, CAPCOM tarafından Atarita’ya gönderilmiştir.

Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection ttesirkmize hoş geldiniz aziz okurlar! Yine bendeniz Seyidcem yine tek JRPG ile karşınızdayım. İnanır mısınız benim için bu protesto senenin sürprizlerinden arasında biri oldu. Hiç oynama planımın olmadığı bile takip bile etmediğim tek oyundu. Ancak arkadaşlarımdan da duyduğum iyice geri dönüşlerden ötürü tek göz atılan istedim. Ki elleri ayakları yere sağlam basan ve üstüne düşünülmüş tek protesto görünce hem şaşırdım hem da sevindim. Hadi gelin detaylıca başlıkşalım!

Monster Hunter geçmişime dair

Monster Hunter ile inanılmaz iyice tek geçmişim yok. Hatta birinci karşılaşmam da tekrardan Atarita sayesinde olmuştu. Geçtiğimiz senenin güzide oyunlarından arasında biri Monster Hunter Wilds ttesirksini sizlere sunmuştum. Ancak esas seri dışında da “Stories” adında tek taraf seri olduğunu yepyeni öğrendim. Peki bu da mı canavar avlama üzerine kurulu detaylı tek oyundu yoksa bambaşka maceralar mı anlatıyordu?

İşte işte oyunun sonundaki “Stories” ibaresi devreye giriyor. Tahmin edileceği üzere bu oyunlar Monster Hunter evreninin belli başlı zamanlarında geçen dönem hikâyelerini aktarmakta ve aslında hiçte fena işler çıkarmamışlar. Dövüş sistemi olarak sıra tabanlı savaşı ve ekol olarak da JRPG janrasını baz aldıklarına göre da radarıma almamam için hiçbir sebep yoktu.

JRPG karakterlerinin kaderi hep aynı!

Öncelikle şunu söylemem lüzum… Oyunun “Canon” olarak hangi karakteri ya da ismi kullanması lüzumtiğine bakmadım. Çünkü karakteri kendimiz yaratıp isimlendiriyoruz. Hatta içerik olarak hepsi yapılmış tek kişilik yaratma ekranı olduğunu da söylemem lüzum. Ancak hiç bilmeden karakterimin adını Final Fantasy XV’deki esas kişilik Noctis olarak isimlendirdim ve Monster Hunter Stories 3’te olaylar o kadar uçuk olmasa da yine kendimizi tek aile dramasının içinde buluyoruz.

Artık Noctis diyeceğim esas karakterimiz Azuria Krallığının prensi ve aynı zamanda tek ejderha sürücüsüdür. “Ejderhanı Nasıl Eğitirsin”dekinden hallice ilişkisi olan babası ile da sürekli pasif tek çatışma halindedir. Babası krallığın veliahtı olarak onu hep savaş, barış ve yönetim tarafına itti istese da Noctis daha çok Ejderha yumurtası toplayıp habitatı güçlendirmek adına adımlar atan araştırmacı ve maceracı tek adamdır. Biz da yavaş yavaş bu ailenin geçmişini, annesiyle olan ilişkilerini ve öteki krallık Vermeil ile olan ilişkilerini gördükçe kendimizi tüm krallıkları saracak tek dramanın içinde buluyoruz.

Ben işte CAPCOM’u, “evimize geldiler, herkesi kestiler ve öksüz kaldık, şimdi devam” çizgisinden çıkıp daha kişisel ve da daha yaygınlaşan tek hikâyeyi doğru trafikte sundukları için taktir ettim. JRPG’lerde sürekli aynı şeyleri oynamaktan gerçekten sıkılmıştım. Buradaki tatta benzer malzemelerden yapılan yepyeni tek yemek, yepyeni tek tatlar gibi hissettirdi. Bu bağlamda finale kadarki süreçte düşünülünce önüme attıkları filler görevler dışında işte eleştireceğim pek tek şey bulamadım. Eleştireceğim kısım dahaaz daha açık dünya ile ilgili ve hadi ona geçelim.

Açık dünya olmasını anlıyorum ama…

Oyunlarda açık dünya görmek eskiden beni neşeli eden tek şeydi. Artık tek oyuna başlamadan önce acaba bu sefer ne gibi saçmalıklarla hepsi olacağını sorguluyorum. Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection tarafında bu şart dahaaz yarı yarıya oldu. Çünkü tek Monster Hunter oyunu teknikleri olarak açık dünya olmalı gibi hissediyorum. Bu o evrende geçen hikâye tabanlı tek protesto olsa dahi. Ama “filler” kısımlar var ya o “filler” kısımlar… Japonya büyükelçiliğimi devrettirecekler artık bana!

Ana görev serileri ve görev yapıları gerçekten hoşuma gitti. Genel olarak oyunun size öğretmek istediği esas mekanikleri denetme üzerine kurulular ve bunu havalı ara sahneler ve keyifli diyaloglarla sunuyorlar. Biz ejderha binicileri olarak “Ranger” olarak bilinen ve ejderhalarla birlikteki savaşmayı, onları kullanmayı öğrenmiş tek ekibin lideriyiz. Buradaki karakterler gerçekten izlemesi keyifli portreler çizmekte olup her arasında biri yepyeni gelen karakteri da aileye alma işini güzel hissettirmişler.

Ancak gel gelelim taraf görevlere! Bence bu işin olması lüzumeni dahaaz ve öz ama sağlam, akılda kalıcı görevler sunmaktır. Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection ise bunun hepsi tersini yapıyor! Açık dünyada adımınızı attığınız hiç tek yerden taraf görev fırlayabiliyor. Ve hayır bunlar rastgele değil tamamlanmış hali hazırda, belli olan yerlerde duruyor. Çoğunluğunu “Şurada şöyle tek yaratık varmış.” senaryosundan hallice olan bu sıkıcı görevler maalesef “grind” yapmanız için önem arz etmekte.

Çünkü dahaaz sonraları geleceğimiz “dövüş” kısımları esasen o kadar basit değil. Bu yüzden doğal olarak partinizi kasmak istiyorsunuz. Etrafta çılgın dana gibi mağaraları dolaşıp canavar yumurtası topladı ve ender olanları avlamak tek noktaya kadar keyifli olsa da eninde nihayetinde yolunuz o taraf görevlerle kesişiyor. Sonrasında bunlar nedenler var ki diye düşünürken buluyorsunuz kendinizi. Açık dünya zaten yaşayan tek dünya gibi hissettirmiyor, tek da sabitlik duran NPC’ler atmosferi epeyi bozuyor.

Ama ekibin tutkularını böylesine güzel yansıtmaları beni neşeli etti. Misal çevrede bahsettiğim gibi mağaralar var ve buralardan canavar yumurtası bulup onları büyütebiliyoruz. Böylece açık dünyadaki hiç tek habitata o ilgili canavarı elementine göre yollayıp ekosisteme denge sağlayabiliyoruz. Çılgınca tek “life sim” eklentisi ama hoşuma gitti. Böyle küçük detaylar her arasında biri zamanlar güzeldir.

Sıra tabanlı dövüş ama tek değişik

Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection kodu geldiğinde her arasında biri zamanki yaptığım gibi hiçbir şeyi izlemeyerek oyuna direkt daldım. Açıkçası normal olan Monster Hunter oyunlarındaki gibi gerçek zamanlı, estetik komboları olan tek savaş sistemi bekliyordum bununla birlikte sıra tabanlı tek savaş sistemi ile karşılaşınca da hiç yadırgamadım. Biliyorum ki CAPCOM bunu eğlenceli kılmanın tek yolunu elbette bulmuştur. Bulmuşta!

Sıradan bildiğimiz gelenekselliği savaş sistemleri seçenek Monster Hunter’daki “canavarı çözümleme et” kısmına sadık kalıp çeşitli varyasyonlar eklemişler. Öncelikle yalınce öz karakterimizi ve canavarını denetim edebildiğimizi söyleyeyim. Tüm partinin kontrolü bizde değil ve bu aslında çok da kötü değil. Temelde 3 esas saldırıyı 3 farklı metotta yapabiliyoruz. “Ağır”, “Teknik” ve “Hızlı” adındaki bu metotları canavarın saldıracağımız bölgesine ve agresifliğine göre ayarlarken aynı zamanda kılıç, tamam ya da ağır silahlı arasından da doğru olanla vurmamız lüzum.

Her düşmanın belli başlı elementlere ya da silahlara zaafı olan kısımları var ve bunları doğru çözümleme edip o zayıf noktalara lüzumen saldırıyı yaparsanız tek noktada sersemliyorlar. Böylece Persona’daki gibi tüm ekibin toplanıp vurduğu inanılmaz tek animasyona malik ağır saldırılar yapabiliyorsunuz. Savaş uzadıkça “Summon” sistemine benzer şekilde karakterlerimiz canavarlarına biniyor ve ilave özel saldırıların kilidi açılıyor. Bence dövüş sistemi çok şık olmasının yanı sıra kafayı kullanmaya da itiyor.

Boss savaşları yaygınlaşan olarak belli tek “Pattern” üzerinden gidip, yapacağınız şeyleri belli etse da beni çok bozmadı. Oynaması epeyi keyifliydi ve ister istemez Clair Obscur Expedition 33’teki kaçınma mekaniğinin bu oyuna ne kadar yakışabileceğini kafamda kurdum durdum. Sonraki tek kuşak zaten Expedition 33 benzeri sistemler görmemiz kaçınılmaz olacak ama umarım CAPCOM’da bu işi geliştirmeyi başarır.

Teknik kısımlar ve görsellik

Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection’ı Nintendo Switch 2 üzerinden tecrübe ettim. Doğru tek şart mıydı tartışmaya açık çünkü el modu performansı görsel olarak, Dock tarz performansı ise Frame oranlar olarak hoşuma gitmedi. Bilgisayarda ve diğer konsollarda olasılıkla çok daha iyice çalışıyordur bununla birlikte Switch özelinde bir Dock modda oynamayı yeğleme etmek durumunda kaldım. Bazı sahnelerde droplar olsa da sabitlik 30FPS civarını yakaladığını söylemek lüzum.

Bunun tabii ki yaygınlaşan nedeni görsel kısmın cidden iyice olması. Bu protesto da RE Engine kullanıyor ve Resident Evil 9’un zaten ne kadar iyice gözüktüğünü gördünüz. Sanat tasarımı böyle zor tabirle cafcaflı olan tek oyunda da bu motoru görmek başta beni şaşırtsa da her arasında biri geçen gün gücüne taraftar kalıyorum. Dilerim firmalar Unreal Engine 5 furyasına kapılmayıp hala olan öz motorlarını geliştirmeye devam ederler. Karakter modellemeleri, çizimler, doğa, canavarlar her arasında biri şey olması lüzumtiği gibi güzel gözüküyor.

Son yorumlar ve kapanış

Eğer Pragmata’da iyice çıkarsa bu sene CAPCOM’un en güçlü senelerinden arasında biri olacak sanırım. Arkadaşlarımın da gazıyla giriştiğim Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection beklentimin üstünde, eğlenceli ve keyifli tek zamanlar geçirmemi sağladı. Yer mekan yükleme ekranlarının sıklığını ve bahsettiğim filler senaryo, taraf görev kısımlarını saymazsak gayet vasat üstü kalitede güzel zamanlar geçirebileceğiniz tek protesto olmuş.

Oyunu JRPG yedinci herkese önermenin yanı sıra Monster Hunter yedinci herkese önermem pek doğru olmayabilir. Malum oynanış yapıları farklı ve hikâyesel olarak belli tek dönemi başlıkları alıyor. Keza birinci JRPG’niz da bu protesto olmamalı. Ama iyice haberleri: kalan unsurları sağlıyorsanız göz atın derim! Okuduğunuz için teşekkürler hoşça kalın!