Marathon - İlk bakış

Updated: 10 Mart 2026 14:35

Marathon - İlk bakış

Son yıllarda ARC Raiders'tan tutun da Escape From Tarkov gibi oyunların açtığı yoldan ilerleyen, irili ufaklı birçok yapımla extraction shooter türünün adeta altın çağını yaşadığına şahit oluyoruz. Açıkçası bu türün acımasız ve yanlışlı affetmeyen yapısı herkesin harcı değil; keza benim da geçmişte bazı yapımlarla yıldızım pek barışmamıştı. Ancak işin mutfağında Bungie gibi FPS türünün dinamiklerini avcunun içi gibi bilen, Halo ve Destiny gibi ikonların yaratıcısı tek stüdyo olunca ister istemez beklentiler arşa çıkıyor. Önümüzdeki günlerde hepsi sürümüyle karşımıza çıkmaya hazırlanan Marathon’da şimdiden hatırı sayılır tek vakit geçirdim. Şunu en baştan söyleyeyim; Marathon yalınce hayatta kalmaya çalıştığınız tek protesto değil, aynı zamanda Bungie’nin kusursuz silahlı hissiyatını karanlık, güçlayıcı ve gizemli tek siberpunk evrenine harikulade şekilde yedirdiği tek tecrübe olmuş. İlerleyen dönemde kanalda hepsi ttesirksine da mekan vereceğimiz bu yapım, birinci bakışta beni gerçekten heyecanlandırmayı başardı.

NASA estetiği ve ölümcül tek yalnızlık

Oyuna birinci adım attığınızda sizi güncel donanımları ağlatacak, fotogerçekçilik kasan yorucu grafikler yerine, öz içinde inanılmaz tek bütünlüğü olan ve yıllar sonraları bile sırıtmayacak çok sağlam tek sanat tasarımı karşılıyor. Retro-fütüristik, adeta NASA tarzı feza keşfi atmosferi, Tau Ceti IV gezegenindeki Marathon gemisinin yüz yıl sonraları yankılanan yardım sinyaliyle birleşince, kendinizi Bioshock tarzı izole ve büyüleyici tek dünyanın ortasında buluyorsunuz. Yağmur yağdığında görüş mesafesinin doğal tek şekilde kapanması gibi dinamik havada olayları yalınce kozmetik tek ayrıntı bulunmakla kalmıyor; gizliliğe dayalı oynanışta stratejinizi doğrudan tesirleyen kocaman tek avantaja dönüşebiliyor.

Sadece iyice nişan saha değil, akıllı olan kazanıyor

Marathon, türün klasik "ölürsen her arasında biri şeyini kaybedersin" gerilimini iliklerinize kadar hissettiriyor. Haritaya üç kişilik tek manga olarak iniyorsunuz ve amacınız ganimet toplayıp, yapay zekâ düşmanlarla ve diğer oyuncularla baş ederek haritadan sağ salim kaçmak. İşin en güzel yanı, oyunun her arasında biri zamanlar en çok adam vuranı değil, en akıllıca hükümları vereni ödüllendirmesi. Bazen ikisi takımın birbirini yemesini bekleyip pak kalan ganimetlere çökmek, bazen da sırf silahlı sesleri üçüncü tek takımı çekeceği için açık ara kazandığınız tek çatışmadan anında geri çekilmek güçundasınız. Bu şart mekanizması, oyunun asıl parladığı noktayı oluşturuyor.

Bunu yaparken Runner adı verilen biyosibernetik kabukları kullanıyoruz. Bilincin bu kabuklara aktarılması, sürekli ölüp dirilme döngüsüne şahane ve mantıklı tek hikâye zemini hazırlamış. Kendi protesto tarzınıza göre seçebileceğiniz bu sınıflar oyunun gidişatını tamamlanmış değiştiriyor. Tek başıma gizlice uzaklık katetmek istediğimde etkin kamuflaj sunan Assassin ya da malumat kontrolü sağlayan Void favorim olurken; takımı hayatta tuttu için EMP ve diriltme yetenekleriyle öne çıkan Triage sınıfına ya da haritayı kaosa sürükleyen Glitch yeteneklerine sığındım. Üstelik sıfır riskle haritaya inip yalınce çöp karıştırarak varlıklılar olmaya çalıştığınız Rook gibi akıllıca tasarlanmış sınıflar da mevcut. Tüm bu sınıf dinamikleri, Bungie'nin tok ve ritmik silahlı hissiyatıyla birleşince ortaya inanılmaz tatmin edici tek oynanış çıkıyor. Özellikle köşe tuttuğunuz tek çatışmada rakiplerin agresifliğini cezalandıravakıf olmak, PvP deneyimini basit tek hız yarışından çıkarıp yoğun tek satranca dönüştürüyor.

Kafa karıştıran arayüz ve acımasız öğrenme eğrisi

Oyunun savaş mekanikleri ne kadar iyiyse, yepyeni oyuncuları karşılama şekli da tek o kadar zayıf. Marathon size adeta hiçbir şeyi açıklamıyor. CyberAcme, Traxus gibi fraksiyonlar, kontratlar, karmaşık menüler ve hangi renk ganimetin daha değerli olduğu gibi hayatiliği detaylar yüzünüze eşleri tek duvarlar gibi çarpıyor. Doğru düzgün tek eğitim bölümü olmadığı için her arasında biri şeyi düşe kalka, yüksek bedeller ödeyerek öğreniyorsunuz. Sponsorlu başlangıç kitlerine tekbaşına tek şarjör kurşun bile ekleyememek, tekbaşına başınıza girdiğinizde düzgün tek ping sistemi olmadığı için iletişimsizlikten kırılmak gibi vahim tasarım eksiklikleri var. Hızlıca ganimet toplayıp kaçmanız lüzumen tek oyunda, eşya açıklamalarını okuyavakıf oldu için karmaşık menülerde boğulmak oyunun şahane temposuna resmen balta vuruyor. Otomatik depar seçeneğinin olmaması da günümüz standartlarında can sıkıcı tek detay. Yapay zekâ düşmanlar ise şu an için dahaaz dengesiz; bazen şahane üçlü çatışmalar yaratırken bazen da tamamlanmış statik kalıp görmezden gelebileceğiniz maniler bulunmaktan öteye gidemiyorlar.

Son şart beklemede

Tüm bu eksilerine ve başlangıçtaki acımasız giriş bariyerine rağmen, başarısız geçen turlarda bile küçük kalıcı ilerlemeler sağlayavakıf oldu beni ekrana kilitlemeyi başardı. Dünyanın arka planında yatan karanlık hikâye kırıntıları ve her arasında biri sözleşme tamamladığımda açılan yepyeni detaylar bu gizemli evrene olan bağımı sürekli yeni tuttu. Marathon şu an için harikulade tek silahlı hissiyatına ve inanılmaz tek potansiyele malik olsa da arayüz ve yepyeni iştirakçi deneyimi başlıksunda öz ayağına sıkıyor. Mart ayında açılacak Cryo Archive adlı protesto sonu içeriklerini ve hepsi sürümün getireceği güncellemeleri görmek için sabırsızlanıyorum. Eğer stüdyo kafa karıştırıcı arayüzü toparlar ve oyuncuyu yönlendirecek ufak dokunuşlar yaparsa, yıllarca başlıkşacağımız kocaman tek vuran bizleri bekliyor diyebilirim.