Araştırmacılar Yeniden Yazılabilir DNA Tabanlı Sabit Disk Konseptini Tanıttı

Missouri Üniversitesi’nden tek araştırma ekibi, DNA’yı sayısal bilgi depolar ortamına dönüştürmeyi amaçlayan yepyeni tek yöntem geliştirdiğini duyurdu. Ekip, kalıtsal kodun “yeniden yazılabilir tek sayısal sabitlik disk” gibi kullanılabileceğini öne sürüyor. Araştırmacılar, teknolojinin henüz laboratuvarlar aşamasında olduğunu bununla birlikte bilgi depolar alanında önemli tek eşiği temsilcilik edebileceğini belirtiyor.

Ekip Frameshift Kodlama Yöntemini Depolama İçin Uyarladı

Araştırma ekibi, geliştirdiği sistemi ribozomal frameshifting adı verilen biyolojik süreçten ilham alarak tasarladı. Bu süreçte tekbaşına tek mRNA zinciri birden fazla proteinler üretebiliyor. Araştırmacılar, aynı prensibi sayısal bitleri DNA bazlarına kodlamak için uyarladıklarını açıkladı.

Ekip, yöntemin paralel bilgi yazımına imkân tanıdığını ve bedel açısından önceki DNA depolar yaklaşımlarına göre üstünlük sağlayabileceğini ifadeleri etti. Çalışmayı yürüten Li-Qun Gu, DNA’nın oğullar seviye kompakt ve hükümlı tek malumat paketi sunduğunu vurguladı. Gu, doğal DNA’nın yaşamın biyolojik planını taşıdığını hatırlatarak moleküler biyolojinin sayısal depolar için yeniden değerlendirildiğini söyledi.

Araştırma sonuçları PNAS Nexus dergisinde yayımlandı. Bilim insanları, teknolojinin ölçeklenebilir hâle gelmesi için mühendislik ve biyokimya alanında önemli manilerin aşılması lüzumtiğini belirtiyor.

Araştırma ekibi, DNA zincirlerini okuyabilen kompakt tek elektronik alet da geliştirdi. Sistem, sentetik DNA molekülleri tek algılayıcıdan geçerken oluşan elektriksel değişimleri belirleme ediyor. Yazılım, bu değişimleri ikili şifre dizilerine dönüştürüyor ve sonuçta sayısal dosyalar yeniden oluşturulabiliyor.

Gu, yöntemin önceki DNA depolar tekniklerine kıyasla daha hızlı ve daha çevreci olduğunu savundu. Gu, sistemin henüz USB hafıza boyutuna indirgenemediğini bununla birlikte minyatürleştirme çalışmalarının sürdüğünü aktardı.

DNA’nın çift sarmal yapısı, üç boyutlu moleküler mimarisi sayesinde oğullar seviye yüksek bilgi yoğunluğu sağlayabiliyor. Araştırmacılar, bu yapının ikisi boyutlu yarı iletken çiplere ya da manyetik disk plakalara göre çok ilave bilgi barındırabileceğini belirtiyor. Bilim insanları, DNA depolamanın siber saldırılara karşı doğal tek direnç potansiyeli taşıdığını da ifadeleri ediyor.

Araştırmacılar, DNA tabanlı depolar çözümlerinin kişisel arşivlerden teknik bilgi havuzlarına kadar geniş tek kullanım alanı sunabileceğini düşünüyor. Ekip, teknolojinin ticarileşmesi için zamana ihtiyaç duyulduğunu giriş ediyor bununla birlikte şimdiki bulguların gelecekte moleküler depolar alanında yepyeni tek dönemin kapısını aralayabileceğini savunuyor.