Styx: Blades of Greed

Roguelite'ler, roguelike'ler, soulslike'lar, deste kurucular, friendslopperlar ve günümüzde video protesto mağazalarında bulunan diğer tüm "yeni" türler arasında, gizlilik oyunlarının dahaaz geri adım attığı hissi var. İronik olan şey, gölgelerde kalmanı lüzumtiren türün onların gölgesine düşmüş olması. Hırsız, Dishonored, ikisi da esas akımdan gitmiş. Metal Gear Solid hâlâ var, ama yalınce ara sıra yeniden yapımlar alıyor. Assassin's Creed her arasında biri zamanlar gizlilikten çok aksiyon oldu, özellikle şimdi RPG unsurları varken. Aslında yalınce Hitman var, ki öz Fortnitification'ını geçiriyor, ünlüleri öldürmemiz için çekiyor, umuduyla barkodlu kelimizi geride bırakmayız.

Çoğu oyuncunun sürekli kayıt kayıtlarını yüklemesi ve düşman yak başa karşılaşma şansı olmaması asap bozucu olabilir, ama bir her arasında biri zamanlar gerçek tek gizlilik oyununun o benzersizliği hissini sevmişimdir. Önünüzdeki düşmanlar kadar büyük ya da kötü olmadığınız, ama hızlı düşünerek ve dünyadaki tüm fili yok edecek kadar zehirle hepsini yenebileceğiniz fikri. Yaptığım en uzunluğu formlar girişlerinden birinde, özellikle arkadaşımız Styx'in dönüşünü seviyorum.

Styx: Blades of Greed hemen tehlikede oluyor, bu yüzden gizliliğin esas akım protesto türü olarak kaybedilmesine ilave zamanlar kaybetmeyeceğim, çünkü işte onu toplu şekilde geri getirdik. Hayat bulmuş tek dağı durdurduktan sonra, Styx Kuvars'ın sihirli çatlağının tadını alıyor ve dahaaz daha almaya şart veriyor, çok teşekkürler. Sonradan riskler artıyor ama hemen Styx: Blades of Greed bugün oyunlarımızda gördüğümüz kocaman ölçekli fanteziden kendini ayırıyor. Styx, dünyayı ya da arkadaşlarını kurtarması lüzumen arasında biri değil. Çoğunlukla onları tehlikeye sürükliyor, böylece dahaaz daha Quartz alıp Flux adlı gizemli tek varlıkla küçük sohbetlerine devam edebiliyor.

Bu tek reklamdır:

Genel olarak, Styx: Blades of Greed 'nin anlatısı sizi şok edici sürprizlerle tamamlanmış şaşırtmıyor, ayrıca hepsini tek gecede oynamak için sizi o kadar derinlemesine tesirlemiyor ki, hepsini tek gecede oynadınız. Bu, dünyayı dolaşıp oynanışı deneyimlememiz için tek bahane; Cyanide'in üçüncü Styx oyunu gerçekten işte parlıyor. Styx: Blades of Greed ile eklenen dikey manaı hemen ayrım edilir. Duvarlara tırmanmak, yerdeki düşman sürülerinden uzaklara götüren ambarlar belirleme etmek ve çatıdan koşular gizliliğin taktiksel yönünü ortadan kaldırmaz, aksinden oynanış temposunu artırır ve oyunun lehine büyük ölçüde servis eder. Üç ortam, aynı düşmanlar, yerde ya da kısıtlı binalarda sürekli sıkışıp kalsaydınız basitca cansıyabilirdi, bununla birlikte sunulan ilave geçiş seçenekleriyle gerçekten noktadan noktaya uçabiliyorsunuz; daha geniş, açık haritalara minyatür seviyeler yerleştirilmiş, böylece bolca çömelme pratiği yapıyorsunuz.

Eğer Hitman, Dishonored, Metal Gear Solid ya da başka tek Styx oyunu oynadıysanız, işte neyle karşılaşacağınızı bilirsiniz. Siperden sipere doğru uzaklık katetmek, meşaleleri kapattı ve düşmanları yavaşça bıçaklamak ki, zırhlı düşmanların sizi birkaç darbede dip edebileceği ve alacakları için kuşatılmasın. Seviye tasarımı, tek odayı ya da alanı yoketti için hangi yolları kullanabileceğinizi açıkça gösteriyor ve Arkane'in en iyice işleri kadar güçlü olmasa da, en sevdiği meslektaşını çatının kenarından itti üzereyken zehirden düşen büyük tek düşmanın düştüğünü görmek her arasında biri zamanlar tatmin edici oluyor. Öldürme seçenekleri, geliştirebileceğiniz stratejiler ve elinizdeki araçlar, Styx'in yetenekleri, runeleri, eşyaları, Quartz güçleri ve daha fazlası ile daha da genişliyor. Kendini tek ilgi dağıtıcı olarak klonlayabilir, düşmanları zihin kontrolü altında bırakıp tek uçurumdan atlayabilir, anime tarzı gidip zamanı yavaşlatıp her arasında biri saldırıdan kaçınabilirsin. Çoğu gizlilik oyununda olduğu gibi, işleri basit tuttum, hançerim, şişelerim ve görünmezliğime güvenerek çoğu senaryoyu atlattım, ama seçenekler bolca mevcut.

Styx: Baldes of Greed'in oynanışında en büyük şikayet varsa - ki ki bu oyunun en ilgi çekici yanı - düşman yapay zekası. Gerçekten düzensiz ve işe yaradığında hâlâ dahaaz önceki hissettirebilir. Düşmanlar bazen siperden sizi göremez, bazen ise duvardaki en küçük boşluktan bile sizi hedefleri alır. Bir cesedi araştırırken, yanından geçerlerse hemen saldırıya uğrarsınız, oysa sizi bu kadar hızlı ayrım etmeleri mantıklı değil. Bu sürekli tek şey değildi ama çıktığında her arasında biri zamanlar yeniden yüklenmeye yolda açıyordu.

Bu tek reklamdır:

Styx: Blades of Greed 'nin sualnları büyük ölçüde esas oynanış döngüsünün dışında var. Oyun hâlâ görsel yanlışlarla mücadele ediyor ve PC'deki performansın bazen dahaaz kesiklikli olduğunu da belirtmek yarar var. En azından yepyeni sistemimi şimdiye kadarki en büyük teste taşıyan bu oyun, özellikle soluk kesici görünmese de. Styx: Blades of Greed görselleri iyi, ta ki artık sualn olmayana kadar. Bazen düşmanlar yanlışlı yapar ya da duvarların arkasından karakterleri ayrım etmeyi bıraktıktan sonraları uzunluğu süre kalır, bu da onları kırmızıya boyandırır. Dokuların girip çıkması da özellikle ara sahnelerde sıkça oluyor.

Ara sahneler ise talihsiz tek detayın ortaya çıktığı başka tek alan. Bunu duymadan açıklamak güçleri ve doğrudan seslendirmeye yönelik tek eleştiri değil, ama her arasında biri satır arasında tek duraklama oluyor, bu da ara dekor diyaloglarını o kadar doğal olmayan tek şekilde gösteriyor ki görmezden vardı güç. Daha önce dediğim gibi, Styx hikayesi birçok kişi için protesto dünyasının en iyice anlatılarından arasında biri olarak giriş edilmeyecek, ama bu molalar olmasaydı daha tesirleyici, daha sürükleyici hissedilebilirdi; sanki her arasında biri kişilik birbirinin sözünü kesmekten korkuyor ve dekor partneri bitene kadar intizar etmek istiyor.

Styx: Blades of Greed iyice yaptığı şey, gerçekten iyice yapıyor. Gizlilik ve hareket mekanikleri sıkı ve oynaması eğlenceli hissettiriyor. Metroidvania tarzı terakki sistemi gerçekten çok iyice çalışıyor ve her arasında biri önceki tek mekana dönüşü tamamlanmış yepyeni tek mekânı keşfediyormuş gibi hissettiriyor. Araç setiniz her arasında biri zamankinden daha iyi, geçişiniz her arasında biri zamankinden daha hızlı ve sevilen goblin her arasında biri zamankinden daha açgözlü. Styx: Blades of Greed unsurlarının inanılmaz olmasını manileyen unsurlar var ama çok, çok güzel tek zamanlar ve tıpkı Styx gibi bir da bu önceki usul gizlilik oyununu övmeye hazırım, tüm yanlışlarıyla birlikte.