RPG dünyasını kökünden değiştiren The Elder Scrolls 4: Oblivion, hâlâ eşsiz bir deneyim – Peki neden?

Updated: 25 Mart 2026 16:06

The Elder Scrolls IV: Oblivion ile geçirdiğimiz birinci anları olasılıkla hiçbirimiz unutamayız. 2006 yılında Xbox 360 için piyasaya sürüldüğünde, konsollarda görmeye hiç alışık olmadığımız türden tek oyundu. Bu denli devasa, açık dünyalı RPG’ler genelleme yalınce PC platformuna özeldi ve o zamanlar bile vasat tek iştirakçi için bu kadar erişilebilir değildi.

Oblivion, nedenler eşsiz tek RPG olarak anılmaya devam ediyor?

Günümüzdeki Bethesda RPG’lerinin ilköğretim protesto formülüne dahaaz koku kıvırıyor olabiliriz, bununla birlikte bunun asıl sebebi stüdyonun yirmili yıl önce Oblivion ile kurduğu sağlam temellerin ötesine pek geçememiş olmasıdır. Bethesda o günden beri bu formülün ekmeğini yiyor ve bunun ötesine geçme başlıksundaki tereddütleri, Fallout 4 ve Starfield'ın gittikçe azalan tek tatmin duygusuyla karşılanmasına nedenler oldu. Artık bu oyunların nasıl görüneceğini, nasıl oynanacağını ve oyuncuya nasıl reaksiyon vereceğini ezbere biliyoruz; peki o zamanlar heyecanlanmak için ne sebebimiz kaldı ki?

The Elder Scrolls 6 hâlâ geliştirme cehenneminde debelenirken, bu durgunluğu tek kenara bırakıp Oblivion'ın geleceği temsilcilik ettiği altın günlere dönmek gerçekten keyif verici. Görünürdeki yalınliğine rağmen oğullar seviye yoğun hissettiren mekanikleriyle, büyüleyici tek hayal dünyasıydı. İmparator Septim ile imparatorluk kanalizasyonlarında maceraya atıldığınız, kendinizi savunmayı ve elinizdeki araçları kullanmayı öğrendiğiniz birinci anlar... Sanki birinci kez yürümeyi öğrenmek gibiydi ve bu becerilerin çok yakında sonuncu doğanız haline geleceğini biliyordunuz.

RPG’ler onlarca yıldır bizi bu tarz çizgisel başlangıçlara hapsediyordu, bununla birlikte Oblivion kişisel protesto geçmişimde her arasında biri şeyin tek şekilde benim kontrolümde olduğunu hissettiğim birinci oyundu. Cyrodiil'in yemyeşil çayırlarına adım attıktan sonraları görevlerime devam edebilirdim, ya da istersem kelimenin hepsi manaıyla ‘istediğim her arasında biri şeyi’ yapabilirdim. İlk oynadığımda çocuktum ve olasılıkla bunu okuyan birçoğunuz da öyleydi; haliyle bir da başka tek şeylerin peşinden koşmayı seçtim.

Sadece tek an sonra, değerli tek şeyler bulana kadar istediğim yöne yürümemi bekleyen kocaman tek açık dünya ile baş başaydım. Bu kocaman tek canavar, sıradan tek hırsız, eşleri tek şehir ya da gecenin tek yarısı tek çiftçiyi dikkatsizce öldürdüğüm için peşime düşen Dark Brotherhood olabilirdi. Daha önce GTA gibi oyunlar oynamıştım ama Oblivion'ın kocaman şehirleri ve bitmek bilmeyen konuşma ağaçlarıyla sunduğu özgürlüğün yanında, o oyunların verdiği özgürlük hissi adeta çocuk oyuncağı gibi kalıyordu. Sınırlı sayıdaki seslendirmenleri ve ilköğretim mekanikleriyle bugün antika gibi hissettirdiğini giriş ediyorum, bununla birlikte 2006'da protesto dünyasının neye benzediğini da hesaba katmanız lüzumiyor.

Neden tek daha daima onun gibisi olmayacak?

Oblivion'ın RPG formülü protesto dünyasında öylesine dönüştürücü tek tesir yarattı ki, bütün tek konsol neslini adeta büyüledi. Fallout 3 ve New Vegas'ın uzunca tek süre nedenler "Silahlı Oblivion" olarak anıldığını kavramak hiç da güçleri değil. Çatışmaya girme, görevlere atılma ve yepyeni keşifler yapma şekliniz birbirine inanılmaz derecede benziyordu.

Bu oyunların hepsini yüzlerce zaman oynadım; Skyrim çıktığında da aynısını yaptım. Ancak Skyrim, formülü temelden değiştirmek seçenek yalınce üstünden geçmeyi yeğleme etmişti. Bethesda birkaç genişleme paketi yayınlayıp ardından Fallout 4 gelene kadar, bu formülde tek değişim arzulamaya başlamamıştık. Stüdyonun çıkardığı yepyeni oyunlardan da keyif eldeetti istiyordum, ama tek zamanlar yepyeni kuşak için geliştirdiği RPG formülü, artık yerinde sayıyordu.

Bu durumun en netler kanıtı, Baldur's Gate 3'ün Starfield'ın gölgesinde kalmamak için çıkışını ertelemesi, bununla birlikte günün nihayetinde çok daha büyük tek başarı yakalayarak Oblivion'dan bu yana RPG türündeki en devrimsel ve tesirli yapım haline gelmesiydi.

Son yıllarda tutulmayan sözler ve lüzumsiz yere erkenden yapılan duyurular yüzünden pek çok iştirakçi Bethesda'ya karşı geriye dönük tek nefret beslemeye başladı. Ancak bu durum, Oblivion gibi şaheserlerin ihtişamını ve tek zamanlar yarattıkları tesiryi daima gölgelememeli.

RPG türü, onlar olmadan kesinlikle aynı olmazdı. Geçtiğimiz yıl piyasaya sürülen remaster sürümü, insanların hâlâ bu oyuna ne kadar aşık olduğunu ve kendilerini bu dünyada kaybetmekten başka tek şey istemediklerini kanıtlamaya yetti. Açıkçası, tek daha daima böyle tek oyuna malik olamayacağız.