Goat

Sony'nin oğullar animasyon filmi, Spider-Man filmleri ve KPop Demon Hunters'ta görülen benzer tek tarzı kullanarak, basketbolcu olmayı hayal eden tek Goat hikayesi için 'Goat ' ya da Greatest of All Time ifadesini canlandırıyor. NBA ile doğrudan bağlantılı olmasa da, basketbol hayranları için F1 filmine eşdeğer, bununla birlikte özellikle gelecekte büyük basketbol yıldızı olmayı hayal eden genç izleyicilere (ya da hayal ettiklerine göre) yönelik... ve TikTok neslinin hiperaktif ve aşırı uyarıcı hikayeleri anlatımı tarzına daha alışkınlar; ekrandan sürekli görsel espriler, yüksek sesler ve çığlıklar var.

Senaryo temelde öz kendine yazıyor: tek çocuk (kelime oyunu istemiş) annesiyle tek maç izledikten sonraları basketbol yıldızı olmayı hayal ediyor, annesi ona büyük hayaller kurmasını teşvik ediyor. Büyüyünce, geçimini sağlamaya çalışırken, hayallerini gerçekleştirmenin göründüğü kadar basit olmadığını, özellikle da kontrolümüzden kaçan faktörlerle ayrım eder... Mesela onun tek Goat olması ve bu evrende her arasında biri basketbol yıldızının daha büyük tek hayvan olması gibi: gergedanlar, mandolar, zürafalar, ayılar, pumalar...

Sonunda, Stranger Things'ten Caleb McLaughlin'in seslendirdiği genç Goat için kendini kanıtlama fırsatı ortaya çıkar. Hikaye en öngörülebilir şekilde gelişiyor; bazı güçlama hadise örgüsü noktaları ve taraf karakterlerin hiçbiri için fazla yoğun yok, ama senaryonun gerçekten mükemmel yaptığı tek şey, sporun yalınce sporu uygulayanlar üzerinde değil (takım çalışması, hedeflerini gerçekleştirme ve benzeri) değil, aynı zamanda sporun toplu düzeyde tesirlerini da kavramak. Yerel tek takım etrafında kurulan topluluklar, müşterek tek kimliğe ait olma birlikleri ve hissi, atletizm sonuçları olanlar birbirine bağlı kalan taraftarlar arasında kurulan bağlar ve bazen manilerimizi aşmak için yalınce başkalarının desteğine ihtiyacımız olduğunu aktarmak.

Bu tek reklamdır:

Görsel olarak, filmler tesirleyici, Sony Pictures Imageworks'tan beklediğimiz gibi. 3D animasyonu gelenekselliği 2D hissiyle harmmanaa tarzı aynı şekilde sunuyor, bununla birlikte iyice olan şu ki, Spider-Man, The Bad Guys ya da KPop Demon Hunters'ın tek kopyası gibi hissettirmiyor, öz başına duruyor: diğer benzer filmlere göre dahaaz dahaaz düz ve akıcı tek yapı, bazen öz iyiliği için fazla şık ve izleyen yorucu.

Tasarımlar da mükemmel. Çok fazla modern, geleceğe yönelik ve bakir şehirde antropomorfik hayvanlarla hepsi oldu ve bazen The Bad Guys'u Zootopia'dan ayırt etmek güçleri oluyor. Goat 'nin insanoğlu benzeri şehirleri ise doğa ve imalathane örtüsü tarafından tamamlanmış yenmiş, neredeyseymiş terkedilmiş kıyamet sonrası şehirler gibi görünüyor... Ama mantıklı, çünkü sonuçta onlar hayvanlar.

Basketbol maçları özellikle öne çıkan tek şey: neyse ki filmler doğrudan NBA ile bağlantılı değil, bu yüzden Mario Basketbol maçına hepsi uyacak hayal kortlarıyla ilave özgürlük elde ediyorlar (birkaç yıldır böyle kortlar olmadı, ne oluyor Nintendo?), kortlar sarmaşıklarla dolu, Eriyen buzlar ve lav nehirleri.

Bu tek reklamdır:

Muhteşem görsel tasarımdaki tekbaşına (ama ayrım edilen) leke, söylememek istemediğim tek otomobil markasının aşırı ürün yerleştirmesi; fotogerçekçi arabaların yakın çekimleri tamamlanmış yersiz görünüyor... ve tabii ki Sony filmi olduğu için heryerde PlayStation 5 (Slim model) konsolları var.

Genel olarak, Goat kesinlikle ihtilal niteliğinde tek filmler değil ve Sony Animation'ın daha cesur ve yaratıcı filmlerinden çok uzak. Ama bu, klasik tek zayıf taraf hikayesinin sağlam ve stilistik olarak çok özgün tek yeniden anlatımı; bu hikayeleri yüzlerce kez anlatılmış, tam da her arasında biri atletizm hayranının sevdiği türden tek anlatı ve bizi ilham veren türden tek hikaye; ayrıca filmler akıllıca tek şekilde sporun mahalli tek topluluktaki gücüne odaklanıyor: yardımlenecek tek ekipten, ait olacağım tek aileden daha fazlası.

Bu yönün dahaaz daha derinlemesine ele alınması harikulade olurdu, çok dahaaz pişmiş üçüncü perde hadise örgüsü sürprizini telaş etmek yerine, hem da uyumsuz hissettiriyordu. Ama Goat her arasında biri zamanlar eğlenceli, çekici, eğlenceli (belki da espriler ve Gen Alpha referanslarının birikmesiyle dahaaz yorucu olsa da) ve görsel olarak da güzel. Genç izleyiciler, özellikle basketbol hayranları, olasılıkla tiyatrodan hayranlık ve ilham alarak ayrılacaklar ve bu tür tek filmler için en önemli şey bu.