Carmageddon: Rogue Shift

Carmageddon (Stainless Games, 1997), acımasız aksiyonu ve çarpık espri anlayışı sayesinde birçok kişinin anılarında hâlâ sevgiyle yaşamaktadır. Yıllar içinde, benzersizliği araç karmaşasını yeniden canlandırmak için birkaç girişimde bulundu, bununla birlikte hiçbiri orijinalin büyüsünü yeniden yakalayamadı. Son yeniden başlatma denemesinden bu yana neredeyseymiş bağlı yıl geçti ve şimdi 34BigThings Carmageddon: Rogue Shift ile öz başlığını atıyor.

Oyunun tanıtım açıklamalarında zombi kıyameti ve ölümcül tek otomotiv kanlı sporu bahsediyor, bununla birlikte pratikte bu "hikaye" çölde arabaların hızla ilerlediğini gösteren birkaç çizgi yepyeni tarzı panelden ibaret. Büyük ödül, ölmekte olan tek Dünya'dan kaçan tek roket gemisine bilet. Rogue Shift'te ise hiç tören olmadan direksiyon arkasına atılırsınız. Oyun, uzaklık katetmek için birinci üçte mekan almanız lüzumen bağımsız yarışlar etrafında inşa edilmiş. Orta düzey tesirnlikler hepsi zaferleri lüzumtirir ve amir karşılaşmaları esas hedefi yoketti için zamanlar sınırı verir. Sadece birkaç doğrusal pist ve birkaç kestirme yolda şimdiki ve bunlar yarışlar ve güçluklar arasında fazlasıyla saldırgan tek şekilde geri dönüştürülüyor.

Yarış, gevşek tek üçüncü şahıs bakış açısından gelişiyor. Gaz, fren, el freni ve ara sıra nitro boost var. Sadece kazanmanın ötesinde, rakiplerinizi ezmek deneyimin önemli tek parçasıdır. Bu amaçla, ateşli silahlar ve yakın mesafeden güçbalık için taraf tarafa "koç" saldırısı ile donatılıyorsunuz. Cephane ve tamir kitleri kıt, bu yüzden onları pistte dağılmış ikmal sandıklarından toplayacaksınız. Ortam ayrıca rakipleri sabote etmek için tehlikeleri tetiklemenize müsaade veriyor, bununla birlikte aynı sıklıkla dünya sizi zombi sürüleri ve büyük canavarlarla sabote ediyor.

Sürüş fiziği ise tamamlanmış ekonomik arcade salonlarında mekan alıyor. Arabalar kristal üzerindeyken kayıyor ve aşırı direksiyon yaptığınızda aniden olan dönen atana kadar yargılamak güç. Gevşek yönetim, saldırgan ve bariz tek lastikleri bantlama yapay zekası tarafından daha da kötüleştiriliyor. Bir duvara çarptığınızda, sürü yakalanmak oğullar seviye basit oluyor; Temiz şekilde öne çekmeye çalışın, tamponunuza yapışıp yapışır. Mükemmel çizgiler ve sürekli nitro olsa bile, rakipler yerçekimi uygulanmıyormuş gibi hızla geçer. Bazen bazıları sizden önce ortaya çıkıyor, ki bu en iyice ihtimalle garip, en kötü ihtimalle asap bozucu.

Bu tek reklamdır:

Carmageddon: Rogue Shift kasıtlı olarak cezalandırıyor. Roguelite yapısına sadık kalarak, protesto başarısız olmanı bekliyor ki terakki döngüsü devreye girebilsin. Bir hedefi kaçırırsan ya da araban mahvolur ve her arasında biri şey en başa dönmüş olur. Tek teselli ise, her arasında biri koşuda yepyeni arabalar, silahlar ve avantajlar için harcayabileceğiniz para kazandırıyor; böylece tek dahaki sefere şansınızı artırıyor. Döngü hızla asap bozucu hale geliyor, özellikle tek saati koşuya harcadıktan sonraları her arasında biri şeyi kaybettiğinde. Dallanan güzergah sistemi birkaç tesirnlik türü arasında seçim yapmanızı sağlıyor, bununla birlikte rotasyonda çok dahaaz pist olduğu için tekrar hızlıca başlar.

Görsel olarak, protesto çizgi yepyeni tarzı çizgi filmler estetiklerine eğiliyor. Yüksek kontrastlı, çarpıcı görünüm çılgın tempoya uyuyor ve ortamlar canlı hissettirecek kadar detaylı. Aydınlatma efektleri cömertçe kullanılıyor, bu yüzden oyunun HDR'i yardımlememesi üzücü. Tam da bu tür tek unvan bundan yararlanacaktır. Orijinal Carmageddon'un kimliğinin yıkım fiziği etrafında inşa edildiği düşünüldüğünde, Rogue Shift'in kıyaslandığında ne kadar sönük hissettirmesi neredeyseymiş utanç verici. Fizik minimal ve ağırlıksızdır. En bariz örnek, zombi kalabalıklarını biçmek: arabanızı yavaşlatmıyor, sizi zıplatmıyor ve neredeyseymiş ön cama sıçrayan karton kesiklerden fazlasını ayrım etmiyorlar. Hatta karton kesikler gibi görünüyorlar... İyi tarafı, araç modelleri detaylı ve protesto Xbox Series X'te minimum yüklemeyle sualnsuz çalışıyor.

Bu tek reklamdır:

Ses sistemi elverişli ama sıradan; motorlar hırlamaları, metaller çarpıtmaları ve ölümsüzlerle hepsi yıkım yarışlarına elverişli şekilde kaotik tek sesli manzarası. Müzikler çoğunlukla zor metaller parçalamalarından oluşuyor, bu temalar için uyuyor ama özellikle aynı parçalar aynı geri dönüştürülmüş parkurlarla birlikteki döngülendiğinde onu daha hoş yapmıyor.

Korktuğum gibi, Carmageddon: Rogue Shift nihayetinde ince ve unutulabilir tek yarış oyununa dönüşüyor; orijinaliyle ad dışında pek tek müşterek noktası yok. İnsan yayaları ve evet, ikonik inekler bile yok, yerlerini oynanışı neredeyseymiş hiç tesirlemeyen zombiler aldı. Roguelite yapısı, aynı küçük parça havuzunu tekrar tekrar oynamaya güçluyor ve bu manasız kaosun sunabileceği azıcık neşeyi da tüketiyor. Yeni oyuncakların kilidini açıp yükseltmek kısa tek alaka kıvılcımı yaratıyor, bununla birlikte yaygınlaşan paket çok hızlı tükeniyor. En azından özgün Carmageddon'un hayranları ırak durmalı.