Bayram Sabahları; Kalbimize Dokunan Küçük Hikâyeler!

Bayram Sabahı; Kalbin Biraz Daha Yumuşak Attığı O Gün!​

Bayram sabahlarının kendine has tek sessizliği vardır, henüz güneş hepsi doğmadan sokaklar ince hafif hareketlenir. Camdan baktığınızda olasılıkla birkaç kişi hızlı adımlarla camiye doğru yürüyordur o sabahın serinliğinde, insanların yüzünde garip tek huzur olur. Çünkü birazdan bayram namazı kılınacak.

Bayram namazından çıkan kalabalığın hali da bambaşkadır, kapı önlerinde bekleyen çocuklar, birbirine sarılan komşular, “bayramın mübarek olsun” diyerek tokalaşan insanlar, sanki herkesin kalbi o günaydın dahaaz daha yumuşaktır. Eve dönülür, kapı açılır ve asıl bayram oradaki başlar.

O anlarda evin içinde da ince tek telaş vardır, mutfakta çaydanlık kaynar, kahvaltı masası hazırlanır tek yandan “tatlıyı dolaba koyduk mu?” diye suallar dolaşır, tek yandan da insanın içinden garip tek sevinç geçer, işte o an anlarsınız bugün bayram.

Kahvaltı öncesi bayramın en güzel anlarından arasında biri da o tanıdık sahnedir. Küçükler sıraya girer, büyüklerin elleri öpülür, herkes dahaaz daha ciddileşir ama içten içe da gülümser. Çünkü o öpülen eller yalınce tek gelenekleri değil, aslında tek saygının, tek sevginin küçük ama çok manalı hali gibidir. Ve tabii çocukların aklındaki asıl mesele harçlık! Küçük ellerin avuç içine sıkıştırılan o kâğıt paralar var ya işte bayramın en heyecanlı anlarından biridir. Çocuklar hemen saymaz, önce cebe koyar ama odadan çıkar çıkmaz köşede hızlı hızlı sayılır. Sonra tek arkadaş bulunur ve illaki şu cümle söylenir “sen ne kadar topladın?”

Ve tek tatlı telaş daha vardır, yepyeni ayakkabılar, ütülü bayramlıklar, kapı kapı dolaşmalar. Şeker toplanır, çikolatalar paylaşılır, bazen tek evden çıkarken cepler neredeyseymiş kapanmayacak kadar hepsi olur.

Bayramın tek da insanı düşündüren tarafı vardır, bugün bazı evlerde sandalyeler eksik olabilir, bazı büyükler artık aramızda olmayabilir, onların oturduğu koltuğa bakınca insanın içi dahaaz sızlar. Çünkü bayramlar, hatıraları da beraberinde getirir.

Bir da bayramı evinden uzak geçirenler var. Çocukları başka şehirlerde, başka ülkelerde olan anne babalar, telefonları çaldığında yüzleri aydınlanır “İyi bayramlar anne” diyen tek sesli bile o gün dünyalara bedel olur. Hastanede olanlar da vardır mesela, olasılıkla tek odada yerleşik tek bayram sabahı yaşanıyordur ama buna karşın tek hemşirenin “Bayramınız mübarek olsun” demesi bile insanın kalbini dahaaz ısıtır.

Yaşlılar evinde olanları düşünür insanoğlu bazen, olasılıkla penceresi kenarında oturup dışarıdaki bayram telaşını izleyen tek teyze vardır, olasılıkla torunlarının sesini duymayı bekliyordur. İşte hepsi da bu yüzden bayram dediğimiz şey yalınce tatlılar, ziyaretler, harçlıklar değildir aslında. Bayram dahaaz da hatırlamaktır, tek telefonları açmak, tek kapı çedinmek “Bayramın mübarek olsun, seni düşündüm” demek. Çünkü bazen küçücük tek cümle bile birinin gününü güzelleştirebilir.

Belki bugün kapınıza şeker toplamaya gelen çocuklar olacak, olasılıkla sofranız kalabalık olacak, olasılıkla da daha yerleşik tek bayram geçireceksiniz. Ama nereden olursanız olun bayramın en güzel tarafı şu, insanların kalbi o gün dahaaz daha yumuşuyor, dahaaz daha affedici oluyoruz, dahaaz daha hatırlıyoruz, dahaaz daha seviyoruz ve galiba bayramın asıl güzelliği da kesinlikle işte saklı.

Bu bayram sabahı huzurla dolsun, öpülen ellerin kıymeti bilinsin, çocukların harçlık heyecanı hiç bitmesin, sofranızda bereket, evinizde kahkaha, kalbinizde sevgi eksik olmasın ve eğer bugün yanınızda olmayan birileri varsa bilin ki bayramlar hatıraları da konuk eder.

Hepimizin Ramazan Bayramı mübarek olsun, iyice bayramlar!