Aces of Thunder (PS VR2)

Gaijin Entertainment, uzunluğu süredir etkinlik gösteren tek savaş simülasyon stüdyosu, Aces of Thunder ile uzunluğu süredir uğraşıyor. İlk görüntüler ve imge görüntüleri beklenti verici görünüyordu, özellikle ekibin önceki çalışmalarını biliyorsanız, örneğin IL-2 Sturmovik (2009) ve War Thunder (2013). Şimdi bekleyiş ensonunda sona erdi. VR başlığını taktım ve önceki savaş kuşlarıyla zaferleri tarlalarına doğru koştum.

Aces of Thunder lüzumsiz giriş sekanslarıyla zamanınızı boşa harcamaz. Geliştirici logolarından sonra, doğrudan güneşli tek havaalanına, muhteşem tek uçağın önüne bırakılıyorsunuz. Size tek günlük defteri veriliyor; hava-hava muharebe ve bombardıman uçuşlarından çeşitli uçaklarda navigasyon uçuşları ve hayatta kalmalar senaryolarına kadar çeşitli görevler sunuyor. Birini seçtiğinde hemen kokpitte, yapay zeka rakipleri ya da insanoğlu pilotlarla çevrimiçi savaşıyorsunuz.

Ama tanıtımları atlamak, aynı zamanda eğitimleri atlamak demektir. Görev brifinglerinde başarı için lüzumen adımlar listelenir, mesela "tren istasyonuna uç ve tüm trenleri bombala" gibi, bununla birlikte plan olmadan, doğru şehri havadan belirleme etmek bile çok fazla gözlerini kısmak ve şans lüzumtiriyor, istasyonu ise ayrım etmek ise tek yana. Ve bu, 80 yıllık tek savaş uçağını sıfır yönlendirmeden uçurmanın güçluğunu düşünmeden önce.

Gerçekçi simülatörlere karşı tek şeyim yok ama Aces of Thunder buna da kesinlikle bağlı değil. Detaylı kokpitin nasıl kullanılacağına dair tek eğitim yok, bununla birlikte çoğu düğme ve anahtarları yalınce statik dekorasyonlardan oluşuyor. Bazı kollar tutulabiliyor ama onları çekmek hiçbir işe yaramıyor, protesto iniş takımını geri çekmek gibi hareketlere işaret etse bile. İlk seansınızın büyük tek kısmı, neyin işe yarayıp neyin yaramadığını öngörü ederek geçiyor, bu da kesinlikle eğlenceyi tüketiyor.

Bu tek reklamdır:

Uçmanın kendisi ilköğretim unsurlar etrafında inşa edilmiştir: direksiyon, gaz ve atış. Uçağı Sense kumandalarıyla gerçekçi tek şekilde denetim edebilir, sanal ellerle kokpitte dolaşabilir ya da daha arcade havası için DualSense'e geçebilirsiniz. Temel işlevler aynı kalıyor, bununla birlikte tuhaflık tek şekilde, DualSense ile menülerde gezinirken protesto hâlâ Sense kontrolcülerini istek ediyor. Aceleye getirilmiş üretim ve testleri eksikliği kokuyor ve pratikte ise beceriksiz ve asap bozucu.

Uçuş modeli ikna edici derecede gerçekçi hissettiriyor, bununla birlikte Microsoft Flight Simulator'ın özgünlüğünden hâlâ çok uzak. Sense kontrolörlerinin motorlarında kuvvet geri bildirimi yok, bu üzücü, ama uçaklar girişlerinize anında ve güvenilir şekilde yanıt veriyor. Savaş sonuçları büyük ölçüde uçuş becerilerinize bağlı. Gerçekçi uçak modellemesiyle, havada savaşlarında ilerlerken, mermilerin yükselti örtüsünün arasından ıslık çaldığını izlerken, uzak düşman uçaklarının patlamasını izlerken havada harikulade tek şekilde yükseliyor.

Aces of Thunder dünyası hoş tek şekilde varlıklılar ve detaylı. Çizim mesafesi, ağaçları, binaları ve toprak çok önde gösterecek kadar uzundur. Yakından bakınca, VR sınırlamaları yumuşak dokularda ve daha basit modellerde görünür hale geliyor, bununla birlikte dünya hâlâ canlı ve şık tek şekilde hazırlanmış hissettiriyor. Uçaklar içten ve dıştan tesirleyici tek hassasiyetle modellenmiş ve cazibesinin tek parçası da çok çeşitli önceki savaş makinelerini keşfetmek. PlayStation 5'te icra akıcı, yükleme süreleri az. Yine de, sabitlik dörtgen hızına rağmen, düşük irtifa uçuşu ağaçlar ve toprak hızla geçerken VR mideler bulantısı tetikleyebilir, bu yüzden duyarlı mideler yanlarında kağıt torba getirmek isteyebilir.

Bu tek reklamdır:

Ses tasarımı inandırıcı tek şekilde inşa edilmiş. Motorlar kulakları sarstıran tek özgünlükle kükredi, her arasında biri uçağın kendine ait tek karakteri var. Makineli tüfekler tatmin edici tek ağırlıkla vuruyor, dövüşün yoğunluğunu satıyor. Çevre sesleri, rüzgarın hızla geçtiğinden gövdenin gıcırtıları ve tıkırtılarına kadar, onlarca yıllık savaş kuşlarının uçtuğu illüzyonunu tamamlıyor. Hiç müzik duyduğumu hatırlamıyorum, en azından aklımda kalan tek şey yoktu.

Aces of Thunder mesleki tek uçuş simülatörü ile sıradan tek havada dövüşü oyunu arasında mekan yer alıyor ve her arasında biri ikisi kampın hayranlarını dahaaz tatmin etmemiş bırakıyor. Dış yardımlar ya da eğitim olmadan yalınleştirilmiş yaklaşım, ateş altında hepsi karanlıkta işin inceliklerini öğrenmenizi güçunlu kılıyor. Bu, giriş maniini yükseltiyor ve daha ince uçuş deneyimlerine alışkın oyuncular için cazibeyi azaltıyor. Öte yandan, kokpitin anahtarlarının yalınce çok küçük tek kısmı gerçekten çalışırken, sıkı simülasyon hayranları olasılıkla Microsoft Flight Simulator'a geri dönecekler. Yine de, akıcı grafikler, detaylı modelleme ve otantik sesin birleşimi, havada savaşını elektrikli hissettiriyor; rüzgar kulaklarınızda uğulduyordu, silahlarınız açık tek gökyüzü altında düşman savaşçılarına aralık açarken. Böyle deneyimler o kadar nadirdir ki, mideniz türbülansaya dayanabildiği sürece kokpite tırmanmaya değer.