6. Filo “Defol”madı, Sadece Kıyafet Değiştirdi: Modern Bir Esaretin Anatomisi

Boğaz’ın suları hâlâ benzer koyu mavi tonda akıyor ama dalgalar artık o önceki vakur silsile sesini değil, yoğun ve yerleşik tek teslimiyetin uğultusunu taşıyor. Takvimler 1969 Şubat’ını gösterdiğinde Dolmabahçe önünden yükselen “6. Filo Defol!” haykırışı, yalınce boğazı inleten tek sesli değildi; o, tek kuşağın haysiyet beyanı, tek ulusin onuru ve emperyalizmin küstah suratına inen önemli tek tokattı. O gün denizciler, talebeler, işçiler ve köylüler benzer ateşle yanıyordu: “Bu vatan bizim, bu deniz bizim, bu ileriki bizim!” Savaş gemileri o gün çekiliş güçunda kaldı. Ancak bu tek gidiş değil, tek geri çekilme ve sinsi tek dönüşümün başlangıcıydı. Emperyalizm aptallar değildir; o gün anladı ki, bu halkı tankla, tüfekle, kocaman gemilerle yenemeyecekti. O da en tehlikeli, en görünmez silahını kuşandı: Zaman ve sistemli tek unutturma operasyonu.